ԵՂԲԱՅՐ
գ.
1. Աղբար (արևմտհ.), ախպեր (ժող.) (1) միևնույն ծնողների տղաները իրար նկատմամբ. 2) միևնույն ծնողների արու զավակը քրոջ համար):
2. Տես Փեսաղբեր:
3. Տես Ընկեր, Մտերիմ:
4. Տե՛ս Վանական, Միաբան:
Աղբյուրը՝ Հայոց Լեզվի Հոմանիշների Բացատրական Բառարան - Ա.Մ.Սուքիասյան