ՔԱՂՎԱԾՔ
գ.
1. Մեջբերում, մեջբերություն (հզվդ.), քաղված (հնց.)(ցիտատ, շարադրանքի մեջ անփոփոխ հատված ուրիշի գրածից):
2. Քաղմունք (հզվդ.) (որևէ գրքից քաղված իմաստալից խոսք՝ ասույթ ևն):
Աղբյուրը՝ Հայոց Լեզվի Հոմանիշների Բացատրական Բառարան - Ա.Մ.Սուքիասյան