Երև., ակ(ի)շաթաթ Նբ., ակշթաթ Սդր. Մոկ. Ձվաձև, կոթը կարճ, ծայրը կեռ երկաթե փոքր գործիք, որով քերում են տաշտին կպած խմորը. թաթ, տաշտ աքերիչ, թաթակիշ, հացհ ան: Ակիշը նախկինում ճանկավոր երկաթյա գործիք էր` կրակարանը կամ թոնիրը խառն ելու համար:
Кухня 
