ԹԱԳԱՎՈՐ

գ.
1. Արքա, միապետ, կայսր, տիրակալ, գահակալ, թագակալ, ինքնակալ կեսար (բյուգանդական), շահ (պարսկական), շահնշահ, արքայից արքա, թագավոր թագավորաց, ցար (ռուսական), սուլթան (մահմեդական), նեգուս (հաբեշական), փարավոն (հին եգիպտական), փադիշահ (արևելյան), (հին)՝ ծիրանավոր, աշխարհակալ, աշխարհատեր ( 1) միապետի տիտղոսը միապետական կարգերում. 2) արքայական իշխանություն ունեցող անձ, միապետի տիտղոս կրողը):
2. Տե ս Նորափեսա: