| Ընտրեք բառարանը | |
ԽՈՓգ. 1. (գյուղտնտ.) Խոփիկ (փոքր) (գութանի կամ արորի մետաղյա այն մասը, որ մտնելով հողի մեջ' պատռում է նրա շերտը): 2. Տե՜ս Խոփոսկր: 3. (գվռ.) Ղոփ, ճանկլատ, ճնկլատ (մատների ծայրը կտրված կամ այրվելուց' ցրտահարվելուց կորացած' սմքած): Աղբյուրը՝ Հայոց Լեզվի Հոմանիշների Բացատրական Բառարան - Ա.Մ.Սուքիասյան
|
|
Հայոց Լեզվի Հոմանիշների 
