Ընտրեք բառարանը
Keyboard

ՍՈՒԼԹԱՆ

[< султан < թուրք. sultan < արաբ. sultan տիրակալ]

գ.
1. (քղք.): Սուլթան՝ միապետի տիտղոսը որոշ մահմեդական երկրներում (նաև միապետը):
2. փխբ. Փետրափունջ, ցցունք:

Աղբյուրը՝ Աշոտ Հայրապետյան - Օտար Բառերի Բառարան

ՀԱՄԱՌՈՏԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ +

ԼԵԶՈՒՆԵՐԻ ՀԱՄԱՌՈՏԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ +

ԽՈՍՔԻ ՄԱՍԵՐԻ ՀԱՄԱՌՈՏԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ +